Celil Alp

Sen beni umursamaz biriyim diye biliyorsun vurdumduymaz hissiz yada düşüncesiz… Uzaktan öyleyim değil mi ? Ne de güzel saklıyorum kalbimi yakan o közlü ateşi hem tarif edemem ki çok acı verdiğini bile dile getiremiyorum, utanıyorum çekiniyorum geçmişle ilgili hiçbir konuşma yapmak istemiyorum çünkü içim hala çok acıyor hatta zaman geçtikce daha çok acıyor. Fakat bir şekilde dışarıya karşı hiçbir şey yokmuş gibi davranabiliyorum bunu en iyi sen bilirsin. Ağladım ve hala ağlıyorum ve ağlamanın çare olmadığını da biliyorum tutamıyorum kendimi napayım… gerçi sen duymuyorsun beni hiç bilmiceksin ağladığımı, üzüldüğümü içim yanarken sana nasıl sustuğumu. Ben o bir yere varılmayan yolda kayboldum ne geriye dönebiliyorum düzeltmek için ne de ileriye gidebiliyorum sana gelmek için anlayacağın ne yaparsam yapayım olduğum yerde sayıyorum. Ne sen bana gelebiliyorsun ne de ben sana…