Kategori: Genel

Bu gidiş eskilere hiç benzemiyor. Giderken “başın sıkışırsa bak ben burdayım” diyen olmadı bu sefer.

Dönüşü olmayan gidişler hep korkutmuştur beni. Koyulan setler yıkılmak içindir sanıyordum. Kimin ne dediği önemli değildi ama senin kimse grubuna girmediğini unutmuşum. Setleri koyan sen olunca bir adım öteye geçmek mümkün değilmiş.

Ne bir adım öteye ne de bir adım geriye gidebiliyorum . Anlayacağın ne senden kaçmak mümkün oluyor ne de sana gelmek…

Gecenin kaçı oldu ya da saatin kaçı gösterdiğinin önemi yok aslında. Sonuç olarak senin bıraktığın zaman diliminde yaşıyorum.

Ders çıkarmak ve tekrar aynı hataya düşmek gibi bir durum söz konusu bile değil malesef bende. Gelse ve beni yanı başına alıp “burda kalmıştık sanırım şimdi ne yapıyoruz” dese sesim çıkmaz sanırım

Zaaf mı diyelim yoksa savunmasız sevgi mi ya da kısaca bağımlılık mı… Hangisi daha çok yakışır bilmiyorum ama ne denirse densin sonuç aynı

Sen beni umursamaz biriyim diye biliyorsun vurdumduymaz hissiz yada düşüncesiz… Uzaktan öyleyim değil mi ? Ne de güzel saklıyorum kalbimi yakan o közlü ateşi hem tarif edemem ki çok acı verdiğini bile dile getiremiyorum, utanıyorum çekiniyorum geçmişle ilgili hiçbir konuşma yapmak istemiyorum çünkü içim hala çok acıyor hatta zaman geçtikce daha çok acıyor. Fakat bir şekilde dışarıya karşı hiçbir şey yokmuş gibi davranabiliyorum bunu en iyi sen bilirsin. Ağladım ve hala ağlıyorum ve ağlamanın çare olmadığını da biliyorum tutamıyorum kendimi napayım… gerçi sen duymuyorsun beni hiç bilmiceksin ağladığımı, üzüldüğümü içim yanarken sana nasıl sustuğumu. Ben o bir yere varılmayan yolda kayboldum ne geriye dönebiliyorum düzeltmek için ne de ileriye gidebiliyorum sana gelmek için anlayacağın ne yaparsam yapayım olduğum yerde sayıyorum. Ne sen bana gelebiliyorsun ne de ben sana…

Yıne bir nisan ayının sonlarındayız, doğum günüme hafta hatta günler kaldı. Şimdiden nice yaşları birlikte geçirmemiz dileğiyle doğum günün kutlu olsun seni seviyorum canımın içi. Bunları sana söylesem nolur diye düşünüyorum. Artık hayatımdan siktir git  istemiyorum seni dersen yine üzülürüm diye korkuyorum. Bir yandan da iç sesim o kadar kötü birisi değil eskisi gibi olamasakta en azından yine de bir şansımız var diyor. Kararsızım çok kararsızım yavaş yavaş ölüyorum. Öldürdün beni ve ben hala senin için ağlıyorum. Kurtar beni bu bataklıktan gel eskisi gibi olalım tekrar deneyelim de bir kere de ağlatmak yerine güldür beni… neyse ben yine şansımı deneyip doğum gününde sana yazardım da sana açılan bütün kapıları yüzüme kapattın. Beklemekten başka elimden gelen bir şey kalmayınca   o çaresizlikle yanıp kavruldum…

Bütün gün etrafıma bakındım hislerim ağır geldi kendimi anlamadım. Epeydir canımı sıkan konular vardı cevap vermeye korktum kendime sormadığım. Haykırmak istedim sesizlikle  geçen gecrlere. Bir şeyler kaybetmiş gibiyim bu kargaşanın içinde. Sorsalar söyleyemem arasam bulamam eskidim sanırım insanlar yüzünden. Ne benim artık eskisi gibi ne de dilim gidiyor iyiyim demeye. Ne zaman iyiyim desem kırılıp gidiyorum…

Çok şey yaşadık üzüldük güldük Ağladık ㅤㅤㅤ
Gitme zamanı geldiği için mi bu kadar kötüyüz… Ait olduğumuz yere gidicez belkiㅤㅤㅤㅤ
Cehennemin ateşi de bu kadar içimi yakar mı ?ㅤㅤㅤㅤㅤ
Yoksa sadece sevda ateşemi mi böyle harlı yanıyor ? ㅤㅤㅤ
Acaba cehenneme gidince dünyanın acısını özler miyim ?ㅤㅤㅤㅤ
Belki seninle aynı cehenneme düşeriz ㅤㅤㅤㅤㅤ
O kadar şanslı mıyım…?

Çok hata yaptım bu zamana kadar, inkar etmiyorum. Ders aldıklarım oldu, almaya vakit bulamadıklarımda.
İyiki yapmışım dediğim şeyler de var keşkelerim de… şimdi yeni bir hayatım var. Yeni insanlarla yeni yerlerde yeni zamanda. Eskiler de var… ama çoğu eski yerlerde eski zamanlarda. Geri döndürmek istediğim zamanlar var engellemek istediğim başlangıçlar ama ne yazikki yazdığım zamana bile geri dönemiyorum. Hayatımdan seneler çalan insanlar iyiki çalmışlar, iyi ki olmuşlar hayatımda. Büyütmüşler  beni…
Hafızamdan silmek istediğim görüntüler silemediğim sözler var.
Duymamış olmayı dilediğim ama duyduğum… kiminin gözüne sokmak istediğim gerçekler var bende saklı kalmasını doğru bulduğum, ve hepsinin yeri zamanı var içimde tutuğum…

Mesela ben çok gülerdim çok konuşur saatlerce aynı konudan bahsedebilirdim. Ama bir şeyler oldu sonra, gerçi bir şeyler hep oluyordu ama ben geç farkettim işte. Bazı konuları aşamadım bazı şarkıları susturamadım bazı cümleleri unutamadım ve kalbimi yaşanmışlıklardan arındıramadım. Birileri uzun uzun bir şeyler anlatıp durdu ama cevap veremedim hiçbirine..

Dilimin ucunda söylemeyi bekleyen birçok kelime var. Konuşmaya başlasam nerden başlayacağımı bile bilmiyorum sanki düşüncelerimin arasında kaybolmuşum gibi kendime yine epey uzağım. Yolunda giden şeylerin bir anda mahvolmasına alıştım, bir şeyleri güzelleştirmeye de çalışmıyorum artık çünkü benim güzelleştirmek için çabaladığım her şey sonunda yine bir hiç oldu. Bazı şeyler ağır geliyor artık ufak bir sorun bile epey yoruyor ve her şey bir bir anlamını yitiriyorken bir köşede oturup olanlara seyirici kalmaktan öteye geçemiyorum…